1. Beginnend dementie

    En toch is het haar vent…

    Zo kent ze hem helemaal niet. Het was altijd zo’n lieve en rustige man. Een fijne vent. Haar vent. Maar het begon met kleine dingen, de verandering in zijn karakter. Schelden als een kopje niet op de gewone plek stond, boos worden als er iets onverwachts gebeurde. En nu, na bijna 50 jaar huwelijk, herkent ze hem soms niet eens meer. En dat is loodzwaar want ze houdt heel veel van hem.

    Elke dag een strijd

    Elke dag is er wel wat. Soms is hij bijna agressief. Niet voor anderen hoor, dan is hij, hoewel een beetje verward en vaak pratend over vroeger, zijn gewone en vertrouwde zelf. Maar het lijkt wel of zij niets goed kan doen. Dan wil hij weer leverworst op brood en als ze dat dan heeft gehaald moet het weer kaas zijn. Hij scheldt voortdurend op hun dochter. ,,Ik heb die meid al maanden niet gezien! Waar blijft ze nou toch? Zeker te druk he, voor haar ouwe vader.’’ Terwijl Mariska minimaal een keer per week komt en bijna elke dag belt.

    Wat ook nieuw is, is dat hij elke middag een dutje doet. In het begin vond ze dat raar. Hij, de man die alles aankon en onvermoeibaar was. Haar vent. Haar rots in de branding. Nu is ze stiekem een beetje blij met de rust die uurtjes. Even een boek lezen, even een aflevering van een serie, even boven wat rommelen zonder dat hij om aandacht vraagt.

    Maar ze is zo moe. Misschien moest ze maar eens met de huisarts gaan praten.

    Drie weken later

    Een liedje neuriënd staat ze zich aan te kleden en een beetje op te tutten. Zó leuk, ze heeft een afspraakje om te lunchen met een paar oude schoolvriendinnen. Kun je je voorstellen dat ze deze meiden, want dat blijven ze natuurlijk, al kent sinds de Mulo? De laatste jaren kwam het er niet van om af te spreken want eigenlijk durfde ze Cees niet te lang alleen te laten. Maar het gesprek met de huisarts heeft haar van alles duidelijk gemaakt. Cees heeft beginnende dementie en dat is een proces dat niet om te keren is. Het zal alleen maar erger worden. Ze wil dat Cees bij haar blijft, ze zijn al zo lang samen en het is toch haar vent. Door dik en door dun, dat hebben ze elkaar beloofd. Maar de huisarts heeft haar nog wat duidelijk gemaakt en dat kwam hard aan! Om zelf op de been te blijven zal ze soms zélf om hulp moeten vragen. Zodat ze wél een boek kan lezen, een beetje tijd voor haarzelf kan vrijmaken. Zoals nu, voor een uitje met haar oude vriendinnen. Daar kan ze dan weer een tijd op teren en dat komt eigenlijk Cees ook ten goede. Daarom heeft ze nu Corrie gevraagd om Cees gezelschap te houden zodat zij zelf een middagje ontspannen weg kan.

    Corrie

    En inderdaad was het een heerlijke ontspannen middag. Cees mopperde wel toen ze terug kwam en had per ongeluk allemaal verkeerde knoppen op de televisie ingedrukt zodat de buurjongen langs moest komen om alles weer goed te krijgen. Dat heb je met dat digitale gedoe. Ze heeft toen ze thuis kwam een lang gesprek gehad met Corrie die jaren voor haar vader heeft gezorgd. Die vader leed ook aan dementie. Corrie mist die zorg een beetje en weet met haar tijd soms geen raad. Corrie mist ook het geld dat haar vader haar soms toestopte in zijn heldere momenten. Dat klinkt hard maar Corrie heeft de laatste jaren niet kunnen werken omdat haar vader zo veel aandacht en tijd opslokte. Zo heeft iedereen zijn of haar zorgen, beseft ze na het gesprek. Maar nu is het mooi opgelost, zo heeft Corrie er wat zakgeld bij en heeft zij een heerlijke ontspannen middag gehad met haar vriendinnen.  

    Deze, en vele andere waargebeurde verhalen zijn uit het leven gegrepen. En juist voor dit soort situaties is minderkopzorgen.nl in het leven geroepen. Om mensen bij elkaar te brengen in een platform van vraag en aanbod.

    Lees Meer
  2. Minder Kopzorgen Jonge Mantelzorgers

    Minder Kopzorgen Jonge mantelzorgers

     

    Één dag in de week gewoon brugpieper zijn…

    Zuchtend gooit Rianne haar nieuwe rugtas in een hoek van het halletje. Om hem meteen daarna, ook weer zuchtend, op te rapen want paps loopt met een rollator en zal er vast wat van zeggen. In het ergste geval er zelfs over struikelen want door zijn ziekte gaat hij elke dag een heel klein beetje meer achteruit.

    Ze loopt de kamer in waar haar moeder zenuwachtig zit te wachten. Haar moeder heeft een vorm van autisme en gelukkig is ze een heel lieve mamma die heel goed kan zorgen, maar veranderingen kan ze niet zo goed aan. En er is nogal wat veranderd de laatste tijd. Rianne zit in de brugklas van de Havo en heeft nu onregelmatige schooltijden. Dat is moeilijk voor mams. Maar weet je, het is ook moeilijk voor Rianne. Er zijn zelfs hele boeken over geschreven, brugpieper zijn is absoluut een van de moeilijkste jaren in het leven van een opgroeiend kind. Een kind dat juist in die jaren gewoon kind moet kunnen zijn en steun moet krijgen.

    BLOEMKOOLDAG

    Mamma zit al klaar met het boodschappenbriefje. Net zoals elke dag. Vandaag is het woensdag en dan eten ze bloemkool. Zomer en winter en vakantie of niet. Bloemkooldag is woensdag. Net zoals elke dag in de week zo veel mogelijk hetzelfde is. Dat is het houvast dat mamma heeft. Rianne wil geen boodschappen doen en al helemaal geen bloemkool gaan halen. Rianne had zo graag met haar nieuwe vriendin mee naar huis gegaan om even lekker te chillen. Dat kan helaas niet. Dat kan nooit. Dat weet ze en ze heeft er vrede mee maar toch…

    MINDERKOPZORGEN.NL

    Het is een paar weken later. Rianne komt thuis om kwart voor zes en kan bijna meteen aan tafel. Best laat ja, maar ze heeft geen boodschappen hoeven doen en niet honderd keer aan mamma hoeven uitleggen dat de school vandaag pas om kwart voor drie uitgaat en dat ze dus pas om kwart over drie thuis kan zijn. Want hoewel ze er niet om heeft gevraagd, hebben pappa en mamma een gesprekje gehad met de mentor van school. Die was heel trots op Rianne maar gaf aan dat ze wel erg werd belast thuis. Daar kunnen pappa en mamma niets aan doen. Maar de mentor wees ze op minderkopzorgen.nl. En nu is Rianne elke vrijdag, lekker voor het weekend, ‘vrij’. Ze wist niet eens dat ze eigenlijk aan het mantelzorgen was. Maar ze is erg blij.

    MANTELZORGER

    En Bianca de ‘freelance mantelzorger’, die dus elke vrijdag boodschappen doet en ook vast het eten kookt voor mamma, is ook blij. Ze kan het goed vinden met de moeder van Rianne en deze had in het begin moeite met de veranderingen maar omdat het zo’n lieve mamma is heeft ze erg haar best gedaan. Zelfs de vader van Rianne lijkt op te fleuren, die heeft hele politieke discussies met Bianca. Soms komt Bianca ook op zaterdag, dan heeft Rianne een hele dag voor zichzelf. En nóg een voordeel: Bianca is erg goed in wiskunde en kan mooi helpen als er een proefwerk aankomt, ze was voor haar vervroegde pensioen lerares.  

    Minderkopzorgen.nl is een mantelzorgmarktplaats voor mantelzorgondersteuning en meer. Iedereen die thuiszorg nodig heeft kan op minderkopzorgen.nl een advertentie plaatsen voor betaalde of vrijwillige zorg. Zit u om een praatje verlegen? Heeft u een klein netwerk? Heeft u tijd over om iemand te helpen? Bent u zzp-er en bent u opzoek naar zorgvragers? Plaats dan gratis een advertentie. Kijk ook gerust in de advertenties die al op de site staan. Wilt u graag contact maken, reageer dan op de advertentie via de chat.

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    Lees Meer
  3. Om hulp vragen, het is minder eenvoudig dan het lijkt

    Om hulp vragen, niet iedereen wil of kan het

    Ben jij chronisch ziek of is er binnen jouw gezin iemand die chronisch ziek is of extra zorg nodig heeft? Ben je al wat ouder of is er een andere reden dat je hulp nodig hebt en vind je het lastig om je familie of vrienden om hulp te vragen bij kleine problemen? Je bent niet de enige. Uit onderzoek van de Universiteit van Amsterdam en de Universiteit voor Humanistiek blijkt dat de meeste mensen geen bekenden aan willen spreken voor hulp. Dat heeft vooral te maken met het feit dat mensen de balans willen bewaren in de bestaande relatie en niet afhankelijk willen zijn. Ook het niet willen belasten van familie of bekenden in de omgeving speelt hierbij een grote rol. In deze drukke wereld hebben veel mensen het druk of zelf ook moeilijk en dan is er weinig ruimte voor het helpen van anderen.

     

    Zelfredzaamheid en het eigen netwerk

    Het is natuurlijk één van de idealen geweest van het vorige kabinet: chronisch zieken en ouderen die zoveel mogelijk zelf hulp regelen in hun eigen netwerk zodat ze minder afhankelijk zijn van de zorg. Op zich leek het een logische keuze: de zorg stond onder druk en als een familielid of bekende ook kan helpen kan de zorgprofessional zich meer richten op de echte zorgtaken. Helaas blijkt het ideaal van de overheid in de praktijk tegen te vallen en is het voor hulpbehoevenden minder eenvoudig dan het lijkt om het eigen netwerk in te schakelen. Niet alleen omdat familie en bekenden niet altijd beschikbaar zijn, maar ook omdat mensen die zorg nodig hebben vaak zelf problemen hebben met het vragen van hulp aan hun naasten. Uit schuldgevoel of trots bijvoorbeeld, maar vaak speelt gêne ook een rol: het vragen van intieme hulp bijvoorbeeld is niet altijd eenvoudig.

     

    Onafhankelijkheid bewaren is belangrijk

    Ieder mens vindt het fijn een onafhankelijk leven te kunnen leiden en niet afhankelijk te zijn van de hulp van anderen. Aanvaarden dat je toch hulp nodig hebt is voor veel mensen daarom ook vaak al lastig genoeg. Komt er toch een tijd dat die hulp echt onontbeerlijk is geworden, dan is het niet altijd even eenvoudig die hulp te vragen aan vrienden, familie of kennissen. Vaak willen mensen de contacten in hun netwerk juist inzetten om leuke momenten te beleven of is de wil om onafhankelijk te blijven te sterk aanwezig. De overheid gaat er dan ook ten onrechte van uit dat iedereen aan te spreken is op de zogenaamde “eigen kracht” en dat hulp van sociale contacten eenvoudig te regelen is.

     

    Zelf hulp regelen kan ook buiten je netwerk

    Ben jij één van die mensen die zelf geen hulp willen of kunnen regelen binnen hun eigen netwerk? Wil je graag onafhankelijk blijven of heb je geen netwerk dat direct inzetbaar is? Gelukkig zijn er genoeg mensen die je voor een redelijk bedrag graag willen helpen met grote of kleine problemen waar je tegenaan loopt. Onafhankelijke derden, die weten wat het is om hulp nodig te hebben en daar toch niet om te kunnen of willen vragen. Zij staan graag voor je klaar, waar en wanneer het maar uitkomt. Of het nu is voor het verzorgen van een maaltijd, de zorg voor je dier, huishoudelijke hulp, persoonlijke verzorging of gewoon een gezellig dagje weg, je kunt hen te allen tijde inschakelen op momenten dat je hen nodig hebt. Zo kun je je onafhankelijkheid bewaren en krijg je altijd de hulp die je verdient.

     

     

     

     

    Bron:

    https://nos.nl/artikel/2250096-hulpbehoevenden-aansporen-om-hun-omgeving-in-te-zetten-werkt-niet.html

     

     

     

    Lees Meer
  4. Zelf zorgen voor mantelzorg

    Lees Meer
  5. Zorg jij voor minder kopzorgen?

    Ben je scholier en zoek je een bijbaan? Zijn je kinderen het huis uit en mis je het zorgen voor een ander? Ben je een professional met wat uurtjes over? Meld je dan aan als mantelzorg ondersteuner en laat anderen weten wat je kunt doen. Veel mensen hebben behoefte aan wat extra ondersteuning en zijn graag bereid daar voor te betalen. Tegenwoordig dienen mensen hun extra ondersteuning in de zorg zelf te organiseren. Niets mis mee als je een grote familie hebt die altijd voor je klaar staat, maar het wordt een stuk lastiger als je netwerk nog maar klein is en je het vervelend vindt om hulp te vragen of de ander niet wilt belasten.

     

    Minder kopzorgen, wel zo fijn

    Voor die mensen die wel wat extra hulp kunnen gebruiken en daar graag iets tegenover zetten hebben wij een platform ingericht dat bemiddelt in diverse diensten. Maar ook de mensen die graag iets voor een ander doen en daar best voor betaald willen worden geven wij de ruimte.

    Minderkopzorgen is een ontmoetingsplaats. Hier vinden mensen elkaar die iets voor elkaar kunnen betekenen. En daar mag best iets tegenover mag staan. Want voor beide partijen kan juist die betaling heel prettig zijn. Het scheelt hen letterlijk minder kopzorgen.

     

    Zorg jij voor minder kopzorgen?

    Iemand die hulp nodig heeft, om welke reden dan ook, kan het soms behoorlijk lastig vinden daar in de omgeving om te vragen. Vaak hebben mantelzorgers het al druk genoeg of gaat het om iets kleins, wat vaak toch heel belangrijk kan zijn. Ook is er vaak sprake van trots: het moeilijk vinden te accepteren dat er hulp nodig is en het lastig vinden dat in de omgeving kenbaar te maken. Vaak kan het dan prettig zijn voor een dienst te betalen. Er iets tegenover zetten geeft een onafhankelijk gevoel en dat kan heel belangrijk zijn.

     

    Voor wie zet jij je in en wat ga je doen?

    Mensen die hulp nodig hebben zijn niet per definitie bejaard. Ook zwangere vrouwen, mensen die revalideren, alleenstaande ouders of mensen die chronisch ziek zijn hebben soms wat extra hulp nodig. Wil jij hen helpen? Schrijf je dan nu in. Ga eens mee op doktersbezoek, bezoek af en toe iemand voor een praatje, help mensen bij vragen over een mobiele telefoon of computer, voer klusjes uit in huis. Ben je een professional in bijvoorbeeld de zorg, persoonlijke verzorging of ondersteuning bij opvoeding? Ook dan ben je natuurlijk van harte welkom !

     

    Ook minder kopzorgen voor jou!

    Ben je een professional en wil je je extra inzetten? Kun je wel wat extra inkomen gebruiken en vind je het leuk anderen te helpen? Dan past dit platform helemaal bij jou! Hoe oud je ook bent, wat je verdiensten ook zijn, bij ons ben je van harte welkom als je graag iets doet voor een ander die dat best kan gebruiken. Zie jij dat wel zitten? Maak dan een profiel aan en geef duidelijk aan wat je kunt doen. Je bent vanaf 16 jaar van harte welkom!

     

    Tekst tekstualia

    Lees Meer
  6. Blij

    Stilzitten, dat kan ik niet zo goed. Zeker niet als ik weet dat anderen best mijn hulp kunnen gebruiken want daar worden niet alleen zij maar ook ik zelf heel blij van. Het zou goed zijn als meer mensen weten hoe leuk het is om anderen te helpen met iets wat ze zelf graag doen. Er zijn zo veel positieve mogelijkheden waar je je op kunt richten om anderen te helpen. Als je zelf graag iets doet en er ook een ander blij mee maakt sla je bovendien twee vliegen in één klap.

     

    Ik ben ooit vrijwilliger geweest in een Aziatisch land. Wat me daar opviel was dat mensen er meer gemeenschapszin hebben dan wij hier in het Westen. Niet alleen waren ze daar op elkaar aangewezen voor hulp, ze zochten elkaar ook veel meer op om samen iets te ondernemen. In onze cultuur zie je dat veel minder en dat doet me soms echt verdriet. Ouderen die veel alleen zijn, maar ook jongeren die hulp nodig hebben en die het moeilijk kunnen krijgen omdat iedereen zo druk is met een eigen leven, ik denk echt dat dat anders kan. Juist daarom ben ik ook in Nederland vrijwilliger gebleven en help ik ook hier waar ik kan.

     

    Tegenwoordig stel ik mijn hulp ook tegen betaling beschikbaar. Niet zozeer omdat ik er zelf graag iets aan wil verdienen, maar omdat veel mensen me er graag iets voor geven. Ook dat heeft weer met onze cultuur te maken denk ik. Sommige mensen voelen zich snel bezwaard als ze om hulp vragen of ze willen zich onafhankelijk voelen van hun geliefden en huren daarom soms liever iemand in. Zo voelen ze zich minder schuldig en hebben ze het gevoel dat ze hun eigen leven bepalen. Dat begrijp ik wel en daarom spreken we vaak een klein bedrag af. Natuurlijk is het fijn om ook een klik te hebben samen. Daarom nemen we soms ook de tijd voor een proefperiode. Tenslotte moet je het wel naar je zin hebben met elkaar!

     

    Mijn kennissen kunnen altijd aangeven wat ze graag willen. Zo doe ik licht huishoudelijk werk en de administratie voor een vriendin en met een oudere dame uit mijn straat ga ik regelmatig op pad. Ook geef ik massages aan alleenstaande moeders die even een momentje rust nodig hebben en verzorg ik de tuin van de moeder van mijn vriendin. Ik heb ook klanten die er eens in de week even lekker op uit willen naar de markt, een theater willen bezoeken of vragen of ik even mee wil naar de huisarts. Ik vind het allemaal fijn om te doen. Zo help ik tenslotte mensen die het echt nodig hebben en zij durven het zonder schroom te vragen.

     

    Ik adviseer iedereen die wat tijd over heeft en graag een ander wil helpen dat ook gewoon te doen. Of je nu pedicure bent, graag helpt in de opvoeding, het heerlijk vindt om te koken, voor een dier wilt zorgen of graag wat klusjes verricht bij iemand die het nodig heeft, het is een kleine moeite en voor een ander een groot plezier. Als je een redelijke vergoeding afspreekt weten mensen exact waar ze aan toe zijn en kunnen ze zonder schroom contact opnemen voor een afspraak of ontmoeting.

     

    Gewoon doen. Mensen worden blij van jou. Ik kan je garanderen dat jij daar ook blij van wordt!

    Lees Meer
  7. Maak je geen zorgen

    Noemi is de oudste dochter van de 85- jarige Mia, een pittige vrouw die Het Parool uitspelt maar ook de modebladen bijhoudt. Mia is een ijdeltuit en het is dan ook heel frustrerend voor haar dat ze of  voortdurend drang heeft om te plassen of juist op de meest onverwachte momenten haar urine gewoon laat lopen zonder dat ze wat voelt. Het blijkt een cyste te zijn die op haar blaas drukt en na zorgvuldige onderzoeken of ze de operatie wel aan kan besluiten zij en de arts toch over te gaan tot verwijdering van het gezwel. De operatie loopt voorspoedig en ze mag na een nachtje al weer naar huis. Noemi en haar broer zijn natuurlijk al die tijd niet van haar zijde geweken, ze hebben een paar dagen vakantie opgenomen.

    Thuis komt de Thuiszorg voor de medische nabehandelingen. Maar Mia is een Pietje Precies en ze ziet haar appartement langzaam verwaarloosd worden. En wat ze nog erger vindt; ze kan voorlopig niet alleen de deur uit om boodschapjes te doen en ook zit ze vaak om een praatje verlegen gedurende de dag. Gewoon, een gesprekje over het toenemende toerisme in haar stad Amsterdam of hoe de nieuwe burgemeester het daar doet. Of over vroeger, haar gedachten dwalen steeds vaker naar het verleden. Noemi is druk op haar werk en haar zoon werkt zelfs aan de andere kant van het land. Ze doen wat ze kunnen, maar toch. De kinderen maken zich zorgen. Mia maakt zich ook zorgen al klaagt ze niet.

    In het appartementencomplex van Mia woont Jolanda, die altijd in de Zorg heeft gewerkt maar op 59-jarige leeftijd werd dat lichamelijk te zwaar, ook al door de wisselende diensten. De eerste tijd genoot ze van haar vrijheid en wekelijkse oppasdag bij haar dochter. Maar eigenlijk begint ze zich nu te vervelen en het is geen type om stil te zitten. Ze heeft mensen om zich heen nodig. Een echte baan zal het niet meer worden maar een paar uur per dag anderen helpen zou ze zo fijn vinden. Ze is een beetje aan het inzakken, ziet weinig mensen meer. Door haar vroegere drukke leven heeft ze bijna geen kennissen. Jolanda maakt zich zorgen.

    Zowel de zorgen van Mia en haar kinderen als die van Jolanda zijn op te lossen. Ze zijn slechts een advertentie op minderkopzorgen.nl verwijderd van contact met elkaar om samen te zorgen dat iedere partij baat heeft bij elkaar.

    minderkopzorgen.nl is er voor iedereen die mantelzorgondersteuning zoekt of biedt en het zelfstandig wil regelen. minderkopzorgen.nl is een platform waar mantelzorgvragers en mantelzorgondersteuners elkaar kunnen vinden door middel van advertenties.

    Lees Meer
  8. Om hulp vragen

    Ik ben niet zo van het om hulp vragen aan anderen. Zo ben ik nooit geweest en zelfs nu, nu ik 2 kinderen met een beperking heb, vind ik het een hele klus.

    Ik heb van huis uit mee gekregen dat je eerst alles zelf moet proberen te doen. Mijn ouders deden altijd alles zelf, voor zover ze het technisch gezien konden. En wat ze niet konden, daar huurden ze professionals voor in. Ze vonden het "not done" om daar de familie of vrienden mee te belasten. Na het overlijden van mijn vader wil mijn moeder, nu ze op leeftijd is, nog wel eens om hulp vragen aan ons, haar dochters, of aan de buurman als hij eventueel tijd heeft, maar zelfs nu vindt ze dat erg lastig.

    Ik heb dus als voorbeeld dat je alles eerst zelf moet oplossen. En als je ook alles zelf kunt doordat je een goede gezondheid hebt en je leven verder lijkt op dat van een zondagskind, dan heb je misschien ook weinig hulp nodig.

    De hulp die mijn man en ik vroeger, en met vroeger bedoel ik de tijd voordat we kinderen hadden, nodig hadden, ging destijds alleen maar om de hulp bij de "luxe" dingen waarvoor we konden betalen. Na veel over een weer gesteggel met manlief ging hij overstag en kwam er voor 2 uurtjes in de week iemand mijn huis "voor het oog" poetsen. Omdat mijn man en ik het daar te druk voor hadden. Alle andere dingen waar je eventueel hulp bij kunt vragen deden wij zelf. Wij zagen wel dat anderen het wel vroegen, die hulp, maar wij wilden vooral niemand tot last zijn.

    We gingen daar best ver in maar we wilden dat omdat we zelf de controle op alles wilden houden. Het was wel zwaar en het duurde wel veel langer voordat een klus af was maar wij hadden de controle! En dat telde toen zwaarder.

    Ik kwam er echter achter dat die controle hebben en houden eigenlijk een schijncontrole is. Want sinds ik 2 kinderen heb met een beperking is het om hulp vragen toch echt iets wat wel nodig is. Al was het alleen maar omdat de overheid verwacht dat je steeds meer de eigen regie pakt. En dat heb ik dus echt moeten leren. Ik heb moeten leren dat ik niet alles zelf kan en dat anderen je best graag even willen helpen. Maar dat je het wel moet leren vragen. En dat je daarnaast ook hulp kunt inhuren voor dingen die je misschien zelf ook kunt doen maar die momenteel een te zware belasting voor je zijn.

    En dus moeten we de controle een beetje loslaten. En dat is dus wat we de afgelopen jaren hebben geleerd. We beperken het inschakelen van hulp nog steeds tot het minimum omdat het zo moeilijk is maar het lukt ons steeds beter. Dus, moet er eens een kind worden opgevangen dan vragen we het eerst aan de buren of aan moeders van vriendjes. En als dat niet lukt, dan huren we de betaalde oppas in. Moet er bijles worden gegeven dan weet ik inmiddels een student te vinden die wel een zakcentje kan gebruiken.

    Deze combinatie van het zelf doen en hulp vragen, al dan niet betaald, helpt mij in het leven een en ander behapbaar te maken. Zodat er geen sprake meer is van overleven maar van leven.

    Want daar is het leven toch voor bedoeld!?

     

    Door Anne-Marie Walrecht

    Lees Meer
  9. Mantelzorgondersteuning zelf regelen.

    We kennen ze allemaal wel. Die mensen die vanwege hun leeftijd of lichamelijke gesteldheid zorg nodig hebben of willen die niet vanuit de reguliere gezondheidszorg kan worden geregeld. De extraatjes dus, die echter geen luxe zijn maar een manier om de kwaliteit van leven in stand te houden.

    Wat we ook herkennen zijn de vrijwilligers die doen wat ze kunnen om deze grote groep mensen te helpen daar waar hun behoeften liggen. Vaak naast hun beroep, naast hun eigen drukke gezin en in hun schaarse vrije tijd. Er ligt een enorme druk op beide groepen. Voor diegenen die de extra zorg nodig hebben en zeker ook voor diegenen die de mantelzorg, want daar hebben we het over, verlenen.

    Definitie. “Mantelzorg is de extra zorg die aan een zorgbehoevende persoon wordt gegeven door één of meerdere leden van zijn of haar directe omgeving, waarbij de zorgverlening voortvloeit uit de sociale relatie, buiten het kader van een hulpverlenend beroep of georganiseerd vrijwilligerswerk”.

    Deze traditionele definitie gaat voorbij aan een aantal punten die niet meer in onze tijd passen. Gaat voorbij aan het onafhankelijk zijn, het zelfbeschikkingsrecht van mensen die een volwaardig leven willen hebben ondanks hun leeftijd of lichamelijke en geestelijke conditie. Deze omschrijving van mantelzorg dekt ook niet de behoeften van de mensen die de extra zorg op zich nemen. Er rust een last op hun schouders, elke dag weer. Ze geven een stuk tijd en aandacht weg waar geen geldelijke beloning tegenover staat.

    Denk eens met ons mee aan de hand van dit voorbeeld, een van de vele gevallen trouwens. De heer de Bruin is 85 jaar en heeft tot zijn 72ste zelfstandig gewerkt, hij had een bloeiende viskraam op de Dappermarkt met 4 man personeel. Elke dag om 6 uur op en dan keihard aan de slag maar hij vond het heerlijk. Het contact met de mensen, de reuring en het werk hielden hem geestelijk jong. Maar eens houdt het op en nadat zijn vrouw was overleden ging het niet meer. Hij woont zelfstandig, ìs zelfstandig, maar heeft wel wat hulp nodig. Vooral voor die dingen die vervoer en tijd en aandacht behoeven. Zo is zijn kleinzoon morgen jarig en hij weet dat die dol is op gamen. Meneer de Bruin zou graag naar een “gamewinkel” gaan om zich eens goed voor te laten lichten en dan meteen maar door naar de kledingzaak waar zijn kleindochter werkt om eens een kijkje te nemen. En even een visje halen op de Dappermarkt, dat zou zijn dag compleet maken.

    Helaas, hij heeft wel een buurvrouw die zijn ramen lapt, meehelpt bij de grote boodschappen en één keer per week vraagt of hij een avondje langskomt, maar dat durft hij niet te vragen. Hij durft haar trouwens niets te vragen, ook niet of ze hem uit wil leggen hoe hij foto’s op zijn pc kan opslaan. Want die heeft hij gewoon, hij is best bij de tijd.

    En de buurvrouw doet het allemaal gratis terwijl ze het ook niet breed heeft en nauwelijks tijd, ze werkt en heeft zelf een gezin. Ze zou trouwens een extraatje best kunnen gebruiken.

    Herkenbaar toch? Zowel meneer de Bruin als de mantelzorgende buurvrouw die af en toe ook op haar tandvlees loopt. Zij die de zorg nodig hebben zouden zich niet hoeven te schamen om die hulp te vragen, ze zouden gelijkwaardig moeten zijn aan de zorgverleners. De mantelzorgers zouden beloond moeten worden: het is, weliswaar bijzonder sociaal, maar wel gewoon werk dat tijd opslokt.

    En hier komt minderkopzorgen.nl om de hoek kijken. Een online platform dat deze twee groepen bij elkaar brengt en verbindt.

    Zorg begint bij jezelf…..

    Lees Meer
WA button Klantenservice