Mantelzorgondersteuning zelf regelen

Mantelzorgondersteuning zelf regelen

We kennen ze allemaal wel. Die mensen die vanwege hun leeftijd of lichamelijke gesteldheid zorg nodig hebben of willen die niet vanuit de reguliere gezondheidszorg kan worden geregeld. De extraatjes dus, die echter geen luxe zijn maar een manier om de kwaliteit van leven in stand te houden.

Wat we ook herkennen zijn de vrijwilligers die doen wat ze kunnen om deze grote groep mensen te helpen daar waar hun behoeften liggen. Vaak naast hun beroep, naast hun eigen drukke gezin en in hun schaarse vrije tijd. Er ligt een enorme druk op beide groepen. Voor diegenen die de extra zorg nodig hebben en zeker ook voor diegenen die de mantelzorg, want daar hebben we het over, verlenen.

Definitie. “Mantelzorg is de extra zorg die aan een zorgbehoevende persoon wordt gegeven door één of meerdere leden van zijn of haar directe omgeving, waarbij de zorgverlening voortvloeit uit de sociale relatie, buiten het kader van een hulpverlenend beroep of georganiseerd vrijwilligerswerk”.

Deze traditionele definitie gaat voorbij aan een aantal punten die niet meer in onze tijd passen. Gaat voorbij aan het onafhankelijk zijn, het zelfbeschikkingsrecht van mensen die een volwaardig leven willen hebben ondanks hun leeftijd of lichamelijke en geestelijke conditie. Deze omschrijving van mantelzorg dekt ook niet de behoeften van de mensen die de extra zorg op zich nemen. Er rust een last op hun schouders, elke dag weer. Ze geven een stuk tijd en aandacht weg waar geen geldelijke beloning tegenover staat.

Denk eens met ons mee aan de hand van dit voorbeeld, een van de vele gevallen trouwens. De heer de Bruin is 85 jaar en heeft tot zijn 72ste zelfstandig gewerkt, hij had een bloeiende viskraam op de Dappermarkt met 4 man personeel. Elke dag om 6 uur op en dan keihard aan de slag maar hij vond het heerlijk. Het contact met de mensen, de reuring en het werk hielden hem geestelijk jong. Maar eens houdt het op en nadat zijn vrouw was overleden ging het niet meer. Hij woont zelfstandig, ìs zelfstandig, maar heeft wel wat hulp nodig. Vooral voor die dingen die vervoer en tijd en aandacht behoeven. Zo is zijn kleinzoon morgen jarig en hij weet dat die dol is op gamen. Meneer de Bruin zou graag naar een “gamewinkel” gaan om zich eens goed voor te laten lichten en dan meteen maar door naar de kledingzaak waar zijn kleindochter werkt om eens een kijkje te nemen. En even een visje halen op de Dappermarkt, dat zou zijn dag compleet maken.

Helaas, hij heeft wel een buurvrouw die zijn ramen lapt, meehelpt bij de grote boodschappen en één keer per week vraagt of hij een avondje langskomt, maar dat durft hij niet te vragen. Hij durft haar trouwens niets te vragen, ook niet of ze hem uit wil leggen hoe hij foto’s op zijn pc kan opslaan. Want die heeft hij gewoon, hij is best bij de tijd.

En de buurvrouw doet het allemaal gratis terwijl ze het ook niet breed heeft en nauwelijks tijd, ze werkt en heeft zelf een gezin. Ze zou trouwens een extraatje best kunnen gebruiken.

Herkenbaar toch? Zowel meneer de Bruin als de mantelzorgende buurvrouw die af en toe ook op haar tandvlees loopt. Zij die de zorg nodig hebben zouden zich niet hoeven te schamen om die hulp te vragen, ze zouden gelijkwaardig moeten zijn aan de zorgverleners. De mantelzorgers zouden beloond moeten worden: het is, weliswaar bijzonder sociaal, maar wel gewoon werk dat tijd opslokt.

En hier komt minderkopzorgen.nl om de hoek kijken. Een online platform dat deze twee groepen bij elkaar brengt en verbindt.

Zorg begint bij jezelf…..